EN / SLO

Tatjana Jamnik

1976, Slovenija

Tatjana T. Jamnik (1976) je slovenska pesnica, pisateljica, prevajalka, urednica, založnica in organizatorica literarnih prireditev v Sloveniji in tujini. Diplomirala je iz slovenskega jezika in književnosti na Filozofski fakulteti Univerze v Ljubljani. Leta 2009 je izdala pesniško zbirko Brez, trenutno pripravlja zbirko kratke proze Neznosna lahkost, lahkost. Njene pesmi in kratke zgodbe so bile objavljene v slovenskih in tujih literarnih revijah in antologijah, prevedene so v angleščino, češčino, francoščino, hrvaščino, japonščino, nemščino, poljščino, slovaščino in srbščino. Preživlja se kot prevajalka češke in poljske literature (priznanje za najboljšega mladega prevajalca 2009), urednica, lektorica in učiteljica slovenščine kot tujega jezika. Je predsednica KUD Police Dubove. Leta 2011 se je z Barbaro Korun pridružila pobudi Taje Kramberger in soustanovila Mednarodno literarno nagrado KONS®.

BUBICA

Jaz sem tvoja slaba vest. Sedim ti za vratom. Črni vran. In šepečem. Prišepetavam neumorno. Vsajam bubice. Iz bubice ne zraste metulj. Bubica se razraste v črva in te začne žreti. Dokler te ne izgloda. Samo še lupina hodi po svetu. Frcnem in te preluknjam. Z luknjo v glavi hodiš po svetu. Enako čustveno slep, kot tisti Američan, ki je preživel drog, ki mu je šel na eni strani glave noter in na drugi ven.
Lepko mazivo sem. Črna katranska smola, v katero si neprevidno pomočil peruti. Nikoli več jih ne boš razprl. Nikoli več odlepil od tal. Opotekaš se. Prevračaš. Boliš samega sebe. Kot Gita. Radka brez kože.
Roka boli. Tako hitro mora pisati te zakletve. Računalniški ekran ubija duha. Razžre od znotraj. Ustvarja nič. Roka brzi, šviga po papirju. Lovi nit. Dohiti nit, izgubi nit. Pretresa misli. Seje, bolj malo ostane na situ. Zablodi. Zdaj je zablodila. Misel. Ne vidi ven iz goščave.
Zakaj te zaklinjam? Od kod iz mene dere ta gnoj? Gnoj iz rane. Naravnost v oči ti brizga. Zastrupiti te hoče. Ker je sam zastrupljen. Ubitite hoče. Ker je sam ubit. Tega ne izrekam na glas, ampak naskrivaj. Potihem, samo pri sebi. Papir vse prenese?
Kako obdržati v glavi fabulo? Kako jo izpeljati do konca? Kako izpiliti posamezne enote? Roman se mi piše fragmentarno. Iz delcev. Iz koščkov. Iz parafraz.

Oj, mali moj, kako zlahka pozabim, da ti ne živiš tukaj.



NEDERLANDSE:

Pop

Ik ben je schuldige geweten. Ik hang om je nek. Een zwarte raaf. En ik fluister, fluister eindeloos. Ik plant poppen. Uit deze pop groeit geen vlinder. De pop verandert in een worm en begint je aan te vreten. Tot hij je heeft uitgehold. Een losse huls rolt over de aarde. Ik tik er met mijn vingers een gat in. Je loopt over de aarde met een gat in je hoofd. Net zo afgestompt als die Amerikaan die het overleefde toen een stok aan één kant door zijn hoofd werd gespietst en er aan de andere kant weer uitkwam.
     Plakkerig smeersel ben ik. Zwart teersap waarin jij onbewust je vingers hebt gedoopt. Je zult je vingers nooit meer spreiden. Je zult ze nooit meer losmaken van de vloer. Je rilt. Je rolt. Doet jezelf pijn. Zoals Gita. Radka zonder huid.
   Mijn hand doet zeer. Zo snel moet ik deze beloften schrijven. Het computerscherm slaat de geest dood. Holt  je van binnen uit. Creëert niets. De hand beweegt snel, vliegt over het papier. Pakt een draad vast. Laat zich leiden, laat de draad gaan. Schudt gedachten los. Zaait uit, verdoet geen tijd. Raakt de weg kwijt. Is verloren. Ik kan de gedachte in dit oerwoud niet meer ontwaren
   Waarom scheld ik je uit? Van waar binnenin me komt dit pus. Pus uit een wond. Het spuit zo je ogen in. Wil je vergiftigen. Want is zelf vergiftigd. Wil je doden. Want is zelf gedood. Dit zeg ik niet hardop, maar in het geheim. Zachtjes, alleen tegen mezelf. Overleeft papier alles?
     Hoe onthoud ik een verhaal? Hoe breng ik het tot een einde. Hoe ontwerp ik teksteenheden? De roman schrijft zich voor mij in fragmenten. Lidwoorden. Stukjes. Parafrasen.

    Oh, mijn liefje, hoe gemakkelijk vergeet ik dat je niet hier bent.

Vertaald door Ineke Holzhaus


PO POLSKU:

LARWA

Jestem twoim nieczystym sumieniem. Siedzę ci za plecami. Czarna wrona. I szepczę. Podszeptuję niezmordowanie. Składam larwy. Z larwy nie wyrośnie motyl. Zmieni się w robaka i zacznie cię zjadać. Dopóki nie wyje do końca, zostawiając samą tylko łupinę. Uderzę i przedziurawię cię. Z dziurą w głowie chodzisz po świecie. Ślepy na uczucia, jak ten Amerykanin, co przeżył uderzenie prętem, który przewiercił mu głowę na wylot.
    Jestem lepkim mazidłem. Czarną smołą unoszącą się na falach, w której nieostrożnie zanurzyłeś skrzydła. Już  nigdy ich nie rozpostrzesz. Już nigdy nie odkleisz ich od podłogi. Słaniasz się. Przewracasz. Sam sobie sprawiasz ból. Jak Radka bez skóry.
    Ręka boli. Tak szybko musi pisać te błagania. Ekran komputerowy zabija ducha. Wyjada od środka. Tworzy nic. Ręka śpieszy się, śmiga po papierze. Łowi nić. Dogania nić, gubi nić. Przetrząsa myśli. Przesiewa, mniej zostawia na sicie. Błądzi. Właśnie się zgubiła. Myśl. Nie widzi nic poza gąszczem
    Czemu cię błagam? Skąd we mnie ten syf. Syf z rany. Ta naturalność bryzga ci w oczy. Chce cię zatruć. Bo sam jest zatruty. Chce cię zabić. Bo sam jest zabity. Nie mówię tego głośno, ale ukradkiem. Cicho, tylko dla mnie. Papier wytrzyma wszystko?
    Jak zatrzymać w głowie fabułę? Jak ją doprowadzić do końca? Jak połączyć osobne części. Powieść pisze się fragmentami. Z części. Z kawałków. Z parafraz.     

Tłumaczenie: Michał Kopczyk

 

 

Draft translation:

Chrysalis

I am your guilty conscience. I sit behind [on] your neck. [A] Black raven. And I whisper [murmur, breathe]. I whisper tirelessly [ceaselessly]. I plant chrysalises. A butterfly does not grow out of the [a] chrysalis. [From the bulb, a butterfly does not grow.] A [the] bulb grows up [spreads out, builds up, proliferates] into a worm and begins to feed on [eat, devour] you. Until it hollows you out [strips you bare]. Only a shell walks the earth. I twitch [flick (my finger)] and riddle you with holes. You walk the earth with a hole in your head. Just as emotionally blind as that American who survived a pole [bar] going in through one side of his head and out the other.
     Sticky [tacky, gummy] ointment I am. Black tarred sap into which you incautiously dipped your wings. Never again will you spread them. Never again unstick [detach] them from the floor. You reel [stagger, lurch]. You roll [turn, also as in: 'the situation is turning']. You pain yourself. Like Gita. Radka without skin.
The [my] hand [arm] hurts. So quickly must it write these oaths. The computer screen kills [slays] the spirit. Corrodes [eats away] from the inside. Creates nothing. The hand [arm] moves quickly [scurries], flutters [swipes] across the paper. It chases the thread. Catches up to the thread, loses the thread. Shakes [agitates, jolts] thoughts. It sows [sifts, plants], does not spend much time in situ [on the sieve]. It loses its way. Now it has lost its way. The thought. It cannot see out from the thicket [heavy growth, jungle].   
Why do I beseech [curse, swear to] you? From where inside me does this pus [bitterness, infection] gush? Pus from a wound. It spurts straight into your eyes. It [he] wants to poison you. Because it [he] is poisoned itself [himself]. It [he] wants to kill you. Because it [he] itself [himself] is killed [has been killed]. I do not say this out loud, but secretly. Quietly, only to myself. Paper survives [endures, puts up with] everything?
How to keep a fable in my [one's] head? How to spin it out [bring it] to the end? How to smooth [file] out individual units? The novel is writing itself for me fragmentally [in fragments]. From particles. From pieces. From paraphrases.

Oh, my little one, how easily I forget that you do not live here.

Translated by Špela Drnovšek Zorko

avtorjeva besedila

Literarno društvo IA

8. pesniškoprevajalska delavnica Zlati čoln 2010

8. mednarodna pesniškoprevajalska delavnica Zlati čoln

"SAVE LEAD-POISONED CHILDREN OF KOSOVO"
Peticijo lahko podpišete tukaj

FILM BOJANA BRECLJA: Golden Boat 2010 from Bojan Brecelj on Vimeo.

ODMEVNOST DELAVNICE V MEDIJIH na spletu

Dnevnik, 18. 9. 2010

Primorske novice, 16. 9. 2010

Večer, 27. 9. 2010

La poesia e lo spirito, 28. 9. 2010

Tvar, 21. 10. 2010

Portal české literatury, 8. 11. 2010

Czech literature portal, 1. 12. 2010

 

PROGRAM

Nedelja, 12. september
19.00 – pozdravna večerja

Ponedeljek, 13. september
9.30 – začetek delavnice
13.00 – kosilo
19.30 – večerja

Torek, 14. september
9.30 – delovni sestanek
13.00 – kosilo
14.30 – obisk jame
19.30 – večerja

Sreda, 15. september
9.30 – delovni sestanek
13.00 – kosilo
15.00 – izlet po okolici
19.30 – večerja

Četrtek, 16. september
9.30 – delovni sestanek
13.00 – kosilo
18.30 – večerja
20.00 – branje v Škocjanu

Petek, 17. september
9.30 – delovni sestanek
12.30 – kosilo
14.00 – odhod v Ljubljano
19.00 – branje v Cankarjevem domu

Sobota, 18. september
9.30 – pogovor o prevajanju
13.00 – kosilo
15.00 – obisk Tomaja
19.00 – večerja

Nedelja, 19. september
odhod po zajtrku

Vsi programi so javni. Vstop je prost.

***

Kandidat za Nobelovo nagrado Paul Polansky, vodilni nizozemski pesnik Willem van Toorn, legenda hrvaške rokovske in gledališke scene Tahir Mujičić, vodilna finska mednarodna borka za pravice žensk Vilja-Tuulia Huotarinen, mednarodno uveljavljena poljska slovenistka Agnieszka Będkowska-Kopczyk, edini slovenski postmodernist in sonetist Milan Jesih, pesnik in organizator literarnega dogajanja v južni Angliji John Davies, irski pesnik Knute Skinner, vodilni italijanski pesnik srednje generacije Roberto Nassi, italijanska naveza, ki pomeni novo obliko sodelovanja z našimi zahodnimi sosedi v okviru skupnosti Alpe-Jadran, nova generacija slovenskih pesnic (Radharani Pernarčič, Tina Kozin, Tatjana Jamnik), Slovanski most, nadaljevanje programov iz prejšnjih let v okviru Foruma slovanskih kultur (Irena Šťastná, Michał Kopczyk), zahodnoevropski, srednjeevropski, slovanski trikotnik, povezovanje manjših in večjih evropskih literatur na vzhodu in zahodu, soorganiziranje festivalov, simpozijev, srečanj, delavnic in oblikovanje sodobnega literarnega vozlišča v Škocjanu in mednarodnega uveljavljanja poezije v izvirnikih in prevodih. Po uspešni uveljavitvi Kosovela v Veliki Britaniji in ZDA bosta kmalu sledila nova monografija v poljskem jeziku in mednarodno uveljavljanje novega vala slovenskih klasikov (Cankar, Strniša, Detela).  

Zlati Čoln 2010